به یاد خدا
به یاد خدا
یه روز دلم گرفته بود
کنج اتاق نشستم
با دلی پر زغصه
زانو بغل گرفتم
اشکای دونه دونه
می ریخت به روی گونه
به یاد خدا
یه روز دلم گرفته بود
کنج اتاق نشستم
با دلی پر زغصه
زانو بغل گرفتم
اشکای دونه دونه
می ریخت به روی گونه
دلم که بیقرار بود
هی می گرفت بهونه
رفتم وضو گرفتم
رو به خدا نشستم
گفتم خدا،مهربونی
درد منومیدونی
دلم کهبیقرار بود
میونسینه لرزید
از اونبالا بالا ها
نوری بهقلبم تابید
اندوه وبیقراری
پا بهفرار گذاشتند
به جاشامید و شادی
تو قلبمپا گذاشتند
یاذ خدابه دلها
امیدمیده با شادی
با یاداون مهربون
از رنج وغم،آزادی
شاعر: نیایش– الف(فصلنامه کودک بشری)
سعی کنیم همیشه خود را در حضور خدای مهربان بدانیم و او را فراموش نکنیم .
حدیث
حضرت علي عليه السلام مي فرمايند :
هر کس به ياد خدا باشد ، دلش زنده و عقلش نوراني مي شود .
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی




به یاد خدا
