میلاد حضرت عباس (ع)

به دنیا که آمد،نامش را گذاشتند عباس ،مادرش قنداقه اش را گرفت دور سر بچه های حضرت فاطمه (س) می چرخاند1- از همان کودکی همیشه در کنار و یاورپدرش علی (ع)بودو پدر همه آن چه از علم و ادب می دانست به او آموختهیچ گاه بی اجازه کنار حسین نمی نشست

تربیت شده مکتب علی (ع) بود

لطفا به ادامه مطلب بروید

---

به دنیا که آمد،نامش را گذاشتند عباس ،مادرش قنداقه اش را گرفت دور سر بچه های حضرت فاطمه (س) می چرخاند

1- از همان کودکی همیشه در کنار و یاورپدرش علی (ع)بودو پدر همه آن چه از علم و ادب می دانست به او آموختهیچ گاه بی اجازه کنار حسین نمی نشستتربیت شده مکتب علی (ع) بود

همه او را به فضل وادب می شناختند

2 - خوش صورت و زیبا روی بوداما سیرت و اخلاقش چیز دیگری بودمثل ماه بود ، قمر بنی هاشم بود

3- دلیریش زبانزد بود ، از هیچ چیز نمی ترسیددشمنان از دیدن قامت استوار او به خود می لرزیدندو امام حسین (ع)از میان تمامی یاران تنها اورا لایق علمداری سپاه می داشتند4 - اهل حرم امام چشمشان به عباس بود ؛ دلبسته شجاعتش بودندو او حامی حرم بود ، حامی اهل بیت پیامبردر کربلا دور خیمه ها می چرخید و نگهبانی می داد، تا او بود دل حسین (ع)قرص بود و بچه ها امیدوارتا آخرین لحظات کنار امام بود ، وفادار بود .

5 - در کربلا همه تشنه بودنداو غم فرزندان حسین را به دوش می کشیدبارها برایشان جنگیده بود وآب آورده بودچشمان کودکان تشنه در جستجوی او بود

او سقای کربلا بود

6 - باید آب را به حرم حسین می رساندزنان و کودکان تشنه بودندیاد تشنگی شان آرامش عباس را ربوده بودودستانش ؛

کودک که بود علی بر دستانش بوسه می زد و گریه می کرد و می گفت : دستان عباس در راه یاری حسین قطع خواهد شد